"Hai certas casualidades que poden chegar a producir cambios máis ou menos importantes na vida cotiá dunha persoa, dun colectivo oou mesmo da humanidade. A obra de Georges Rousse foi para min un descubrimento de vital importancia, cando por casualidade puiden contemplar a exposición retrospectiva amosada a finais do pasado ano no CGAC (Centro Galego de Arte Comtemporáneo). Mergulleime e fun esfiañando todo o proceso ata chegar a comprender que se trataba dunha transformación artística do espacio existente plasmado nunha fotografía. O artista xoga co espacio e o espectador xoga a descubrir cómo o fixo...unha interacción perfecta.
Como músico da banda galega Berrogüetto, non puiden evitar unha análise: afondando no sistema de traballo que empregamos para a elaboración da nosa música decateime de que existe un paralelismo sorprendente respecto do traballo de Georges. O noso xogo consiste na recuperación de melodías ou coplas tradicionais condenadas á desaparición, o material empregado por Georges son arquitecturas condenadas á demolición, Georges introduce novas arquitecturas dentro de outras xa existentes, as nosas composicións conservan unha estructura ou esencia tradicional. O seguinte paso é o arranxo ou intervención contemporánea destas melodías que finalmente serán gravadas nun soporte discográfico ou reproducidas nun escenario. A intervención do espacio e a fotografía final de Georges sería o equivalente dos nosos arranxos e do soporte discográfico ou o directo. Como por casualidade, podería pensar que todo isto apuntaba a unha posible relación Georges Rousse-Berrogüetto...........sete cores, unha por cada un de nós, cubrían as nosas facianas,a súa intervención se prolongou ata completar un total de sete días, o día sete do mes sete ás sete da tarde fixemos a presentación baixo o nome xenérico de HEPTA que se cadra, non sei, foi unha casualidade máis."

Quim Farinha. Berrogüetto.