Entre a terra e o mar
medran flores de escuma
ribeiranas de sal
carantoña teimuda.

Obradoiro de soños
pra quen quere mudar
o que ven os seus ollos
por un outro mirar

de ferverzas no vento
e de areas fecundas,
onde o mar é un xoguete
dos enredos da lua.

Ribeiranas de sal
firmamento de area
entre a terra e o mar
nos cantís da Fisterra.

Teño a vida nunha man
e na outra o corazón
non vos teño máis que dar
fica núa miña voz.
Alala...

Xa non quero máis chorar
o que o tempo nos negou
hoxe traio pra mañán
bágoas cheas de paixón
Alala...

Vira na roda da vida
vira como unha buxaina
por cada volta que viras
vaise unha pena da ialma
vira pra que tra-la noite
sempre veña a ialba.

Son como as nubes do ceo
son como a escuma do mare
non teño acougo nin quero
son unha folla que cae
vivo no berce do vento
preso estou do aire.

Baila e bate na terra
pra enxermar a primavera.

Baila e toca as estrelas
coas azas das arelas.