por Uxía Senlle

Este espectáculo pretende render unha homenaxe ó mar como lugar de encontro, como fonte de vida e de morte, de lendas e tradicións. Un tributo actual ó mar maior.

Sumando e entrelazando voces que proveñen do mar, que se prenden nas ondas, fascinadas pola aventura de navegar, de partir sen saber se volveremos.

Como se pintáramos mariñas, tamén na música podemos recrear e suxerir unha paisaxe de mar.

Voces-sereas do Atlántico contando, cantando e sumando tamén as voces de poetas, letristas e escritor@s galeg@s, portugueses/as e brasileiros/as que tiveron unha interrelación e que fixeron temas inéditos para incluír neste proxecto.

"Cantos na Maré" para fundir e difundir o alalá, o fado, a morna, o samba, o forró e a marrabenta e destilar así un único sentir con perfumes moi variados. Un paseo polos ambientes e polos ritmos destes lugares imprimindo sempre un aire festivo e de intercambio, de afinidades que veñen dadas por este contacto atlántico e tamén pola lingua que nos une. Haberá, polo tanto, duetos entre os/as diferentes intérpretes e un fin de festa coa participación de todas no escenario cunha composición inédita para este "Cantos da Maré".

Será tamén unha autoafirmación, a necesidade de prenderse á terra, ás lendas que aínda están vivas, ás terras atlánticas máxicas e míticas, que se corresponden cunha certa e determinada visión do mundo, unha cosmovisión, que conteñen elementos moi importantes de comprensión das pautas culturais e psicolóxicas destas terras ricas en contrastes e moi atractivas ós ollos do mundo.

O baño ritual das nove ondas podería ser fecundo punto de partida, para fuxir dos feitizos, do mal de ollo, dos meigallos. As sereas da Costa da Morte ou mouras mariñas, que posúen tesouros agochados que todo home cobiza. A Serea da Mariña, acougo de tempestades e desvaríos, descanso das xentes do mar. Cando elas cantan, foxen as nubes, seréase o ceo. As misteriosas lavandeiras enlazarían co protagonismo feminino e feminista dalgunhas das cantigas de amigo galego-portuguesas onde as mulleres non permanecen pasivas, senón que toman a iniciativa, non son só paisaxe. E do século XIII ao agora. Sen esquecer, naturalmente, o acontecer diario, a actualidade, o que somos a día de hoxe. Sempre coa vista cravada neste mar que nos une e que transvasa músicas de ida e volta, as que levaron galegos a Salvador de Bahía e que volveron con aires renovados.

De alí rescataremos os cantos da deusa do mar: Iemanjá, coa total posta en escena dos seus ritos e o seu vestiario. Unha recreación en clave contemporánea cos seus cantos e percusións…

Sempre coa ollada ancorada na vida das xentes do mar, dos homes e mulleres que escribiron unha páxina de ouro nunha terra que o ano pasado amenceu tinxida de chapapote e cunha profunda ferida aberta nas súas costas. Estas mariñas desagraviarán ao mar ferido cos seus cantos que resoan ao lonxe.

Esta viaxe percorrerá musicalmente de norte a sur e de leste a oeste este territorio atlántico de músicas quentes e luminosas.