20 de xaneiro 2004 - CAMPUS DE LUGO - 21:00 horas
AUDTORIO GUSTAVO FREIRE. ENTRADA LIBRE.

21 de xaneiro 2004 - CAMPUS DE COMPOSTELA - 21:00 horas
AUDTORIO DA UNIVERSIDADE. ENTRADA LIBRE.

“Estamos Palo Q’Sea abrazados a los ángeles y a los diablos que danzan junto a la vida y la muerte.
Porque así es nuestra América Latina: alegría y dolor, inocencia y crueldad, belleza y horror, miedo, muchos miedos cotidianos impuestos desde siempre. Con nuestro deambular en carruaje, trapones de colores y nuestra música, los exorcizamos hasta los abismos del desvelo intentando liberar la fuerza vital que llevamos dentro. Para atemorizar el miedo, Palo Q’Sea”.

Palo Q’Sea
A compañía PALO Q’SEA naceu en 1987 en Pereira, Colombia. Confórmano persoas que proceden de ámbitos distintos, o que lle dá unha frescura e diversidade especial. Esta diversidade móstrase tamén na mestizaxe do grupo, posto que en Colombia entrecrúzanse as razas india, negra e branca.

En PALO Q’SEA está tamén reflectida esta mestizaxe. De todas estas características xurde un grupo cun gran carácter, aberto, alegre e caloroso, que ten como filosofía promover a cultura colombiana para dar a coñecer a riqueza espiritual, artística e histórica que esta comporta.

PALO Q’SEA chegou a Europa en 1992 invitado polo Festival Iberoamericano de Teatro de Cádiz. Foi para eles a gran oportunidade de abrirse ao mundo europeo. Decidiron quedarse en Barcelona, namorados do Mediterráneo e da súa vida cultural.

Rompe Candela é un pasarrúas e un espectáculo para praza no que música, teatro e pirotecnia se confabulan para explicar lendas da mitoloxía colombiana: a música e o folclore afro-colombiano das costas do Atlántico e do Pacífico; o teatro é a interacción co público, a creación de monecos baseados nas lendas colombianas, a técnica dos zancos, as máscaras, as cores, os bailes; a pirotecnia chea de luz, cor e sorpresa, os espectáculos.

Rompe Candela representa a loita do ben e do mal, os personaxes son lendas, símbolos da cultura colombiana e mostran o equilibrio no que vive o mundo. A música e os demos levan a alegría contra as negras ambicións dos escuros seres en zancos. Os monecos acompañan aos demos na súa defensa do ben.